hot page

میدونم چه حسیه... ی جا نشستی که یکهو یادش می افتی... بعد سعی میکنی مثل قبلنا که وقتی یادش می افتادیلبخند میزدی ،لبخند بزنی ولی هرچه لبخندت بیشتر میشود اشکهایت بیشتر هجوم می اورند توی چشمها... واحساس میکنی بغض میان گلویت طعم اشک گرفته و هی بزرگتر میشود! انقدر که نفست میبرد و دوست داری زار زار گریه کنی ولی... فکر عاقلانه ای توی مغزت نوک میزند! و تکرار میکند ک "تومال او نبوده ای؛برایش دعای خیر کن" دوباره لبخند میزنی و دستهایشان را که انگشت ب انگشت درهم فرورفته بود به خاطر می اوری... و همان لبخند زیبایی که وقتی نگاهش میکرد پرمیزد روی لبهایش. بغضت را قورت میده hot page...